Begijnhof

Beginler rahibe değildi. Birlikte yaşamayı, dua etmeyi ve hastalara bakmayı seçmiş, evlenmemiş kadınlar ve dullardı. Ama ömür boyu bağlayan bir yemin etmezlerdi. Bir begin kendi malını elinde tutardı, isterse evlenmek için ayrılabilirdi. Bu avlu 14. yüzyıldan itibaren onlarındı.

“Beginler rahibe değildi.”

Amsterdam 1578’de Protestan oldu ve şehirdeki bütün Katolik kurumlara el koydu. Bir tek buna dokunmadı. Evler kadınların özel mülküydü ve şehir buna saygı gösterdi. Şapellerini ise aldı. Şapel 1607’de, Amsterdam’da yaşayan ve İngilizce konuşan Protestanlara verildi. O günden beri İngiliz Reform Kilisesi.

Beginler de şehirdeki öteki Katoliklerin yaptığını yaptı. Kaybettikleri kilisenin karşısındaki iki evlerini birleştirdiler. İçine, dışarıdan hiçbir şey belli olmayan bir şapel yaptılar. Şapel hâlâ orada, sıradan bir cephenin arkasında. Hâlâ da kullanılıyor.

Son begin, Antonia Kardeş, 1971’de öldü. Evlerde hâlâ kadınlar yaşıyor ve burası hâlâ özel bir avlu: sakinler ziyaretçilerden alçak sesle konuşmalarını rica ediyor.