Bloemenmarkt

1862’den önce pazar başka bir kanalın, Nieuwezijds Voorburgwal’ın kıyısındaydı. Pazarın orada anıldığı en eski kayıt 1620’den. Ağaçlar Boskoop’taki fidanlıklardan su yoluyla gelirdi. 1862’de o kanalın doldurulması konuşulurken pazar buraya, Singel’e taşındı. Eski kanal sonradan gerçekten dolduruldu; bugün suyunun aktığı yerden tramvay geçiyor.

O zamanlar adı ağaç ve fidan pazarıydı ve 1960’lara kadar burada neredeyse hiç kesme çiçek satılmadı. Yetiştiriciler kanala bağlı teknelerden satış yapardı; her gün şehir dışındaki fidanlıklardan su yoluyla taze mal gelirdi. Bu su onların işine geliyordu. Burası bir zamanlar Orta Çağ şehir surunun dışındaki hendekti.

Şimdi tezgâhların neyin üzerinde durduğuna bak. Yirminci yüzyılın sonlarına doğru tekneler beton gövdelerle değiştirildi; üzerlerine de seraya benzeyen yapılar kuruldu. Sudan bakınca hepsi tek, kapalı bir cephe oluşturuyor. Tekneler gitti, ama pazar hâlâ suyun üzerinde.

“Tekneler gitti, ama pazar hâlâ suyun üzerinde.”

Yıllar içinde tezgâhlar ziyaretçilere yöneldi. Bugün çoğunlukla çiçek soğanı ve hediyelik eşya satıyorlar. 2019’da son çiçekçi de ayrıldı. Timmer’s 1943’ten beri buradaydı ve yerel haberlere göre turistler soğan alıyor, ama buket almıyordu. Amsterdamlılar artık fidanlarını Amstelveld’deki ve Noordermarkt’taki pazarlardan alıyor.

Şehir onları geri kazanmak istedi. Burayı yine buralıların çiçek almaya geldiği bir yer yapmayı planlıyordu, ama Şubat 2026’da plandan vazgeçti: bütün tezgâhları satın almaya yetecek para yoktu. Yani çiçek pazarı gördüğün gibi: eski bir hendeğin üzerinde, henüz büyümemiş lalelerle dolu bir sıra sera.