Nieuwe Kerk

De ‘nieuwe’ kerk is zeshonderd jaar oud. In 1408 paste de stad niet meer in de Oude Kerk, en dus stond de bisschop van Utrecht een tweede parochie toe. Een bankier, Willem Eggert, schonk de grond naast zijn huis en betaalde de bouw.

“De ‘nieuwe’ kerk is zeshonderd jaar oud.”

De kerk brandde meer dan eens. De ergste brand, in 1645, ontstond toen loodgieters die op het dak werkten hun vuurpotten onbeheerd achterlieten, en hij liet alleen de muren over. De stad herbouwde de kerk in de oude gotische trant, precies op het moment dat ze het enorme stadhuis ernaast aan het plannen was, en de twee projecten beconcurreerden elkaar. De mannen van de kerk wilden een toren hoger dan alles in Holland. Er werden meer dan zesduizend palen voor geheid en de voet begon te rijzen. Toen slokte het stadhuis het budget op, en van de toren werd stilletjes afgezien. Amsterdam verkoos zijn kooplieden boven zijn predikanten, en dat besluit lees je nog altijd af aan het silhouet van de stad.

Binnen wordt de ereplaats, waar voor de Reformatie het hoogaltaar stond, ingenomen door het graf van een admiraal. Michiel de Ruyter, die in 1667 de Medway opvoer en de Engelse vloot voor anker in brand stak, ligt daar in marmer.

Sinds 1814 is elke Nederlandse vorst hier beëdigd. Ze worden niet gekroond: de kroon ligt op een tafel naast hen, en de koning of koningin legt een eed af op de grondwet.