Anne Frank Evi

Sokaktan bakınca görülecek bir şey yok. Amaç da buydu. Bu cephenin arkasında sekiz kişi iki yıl yaşadı, alt kattaki iş yeri de her zamanki gibi çalışmayı sürdürdü.

Amsterdam’daki kanal evleri derindir. Birçoğunun arkasında, küçük bir avlunun ötesinde, sokaktan görülmeyen ikinci bir bina vardır. Hollandacada buna achterhuis denir, yani arka ev.

Otto Frank bu adreste küçük bir şirket işletiyordu. Reçel yapımında kullanılan pektin satıyordu. Temmuz 1942’de kızı Margot bir Alman çalışma kampına çağrıldı. Bunun üzerine aile arkadaki odalarda gözden kayboldu. Onlara bir aile daha ve sekizinci bir kişi katıldı. Giriş, menteşeli bir kitaplığın arkasına gizlenmiş bir kapıydı.

761 gün kaldılar. Mesai saatlerinde musluğu açamıyor, ortalıkta dolaşamıyorlardı. Çünkü aşağıdaki depo işçileri orada olduklarını bilmiyordu. Otto Frank’ın çalışanlarından dördü ise biliyordu. Onlara yiyecek, kitap ve haber getiriyorlardı. Anne içeri girdiğinde on üç yaşındaydı. Babasının ona doğum gününde verdiği bir günlüğe yazdı. Ardından, savaştan sonra bir kitap yayımlamayı umarak günlüğü baştan yazdı.

4 Ağustos 1944’te polis geldi. Saklandıkları yeri nasıl buldukları bugüne kadar ortaya çıkarılamadı. Arka evdeki herkes kamplara sürüldü. Anne 1945’in başında Bergen-Belsen’de öldü. On beş yaşındaydı. Yalnızca Otto geri döndü. Yardım edenlerden biri, Miep Gies, günlüğü saklamıştı. Onu Otto’ya verdi.